Zondag was het dan zover! Meteen jullie uit de spanning verlossen: ik heb de marathon voltooid, in 5u 53 min en 29 seconden. Oef! Dat was ver!
Hier zijn enkele indrukken en inzichten:
- Hier vind je het parcours: link. Je ziet op de kaart niet hoeveel modder er was of hoe diep die was. Er was veeeeeeel modder. Al voor we aan het 5k punt waren, was het lekker vettig en waren mijn schoenen keurig gedoopt in smeuïge authentieke Wase ‘moor’.
- Ik was de laatste marathoner, en liep in die positie de hele tijd voor de marathon en ultra (beide startten om 9u) met uitzondering van km 22 tot 30, toen ik met de laatste ultra-loper steeds van positie wisselde, en uiteindelijk moest zij met een blessure opgeven.
- Ik had bijna de hele tijd gezelschap! Als laatste loper had ik de ‘bezemfietser’ bij me, die probeerde niet van zijn fiets te vallen en toch aan mijn gezapig tempo te rijden. Niet makkelijk in al die modder!
- Ik was een fractie sneller dan de 6 uur die ik voorzien had, en dat had ik na de modderpartijen echt niet verwacht. Ook mooi om weten is dat volgens Fetcheveryone/GPS dit mijn snelste 10mijl, halve marathon en 20mijl afstand waren van het jaar. Het beste kwam dus wel degelijk op wedstrijddag, mooi zo!
- En mijn WAVA score (percentage van de wereld-best tijd voor je leeftijdstcategorie) is beter dan in 2008, zelfs al liep ik 17 minuten trager! (41,19% ipv 39,86%).
- Er zijn van die momenten in je carrière als lange afstandsloper dat je je afvraagt waar je in godsnaam mee bezig bent. Het midden van een marathon is er ongetwijfeld zo een.
- De eerste 30 seconden na de finish denk ik ‘Nooit meer.’ En dan na 31 seconden begin ik te denken ‘Maar wat als ik volgende keer…’ en ik kan aan 1001 dingen denken die ik beter kan doen. Nee, ik heb nog geen idee of/wanneer er nog eens een marathon zal zijn. Eerst moet ik echt sneller worden, want dit is echt te lang om nog eens te doen. Maar ik hou dus de deur open…
- Het is ongelooflijk maar waar: als ik zo zot ben om 42km te gaan lopen, zijn er mensen die zo zot zijn om er geld voor te geven. Of liever: voor Kom op tegen Kanker. Allemaal samen hebben jullie niet minder dan € 1298 ingezameld. Wauw!!! Schatten van mensen – hartelijk dank om deel te nemen aan dit avontuur!! Dat is zo’n € 1048 meer dan ik verwacht had toen ik eerst voorzichtig kwam aankloppen in jullie inbox! Dank u dank u dank u!!

Touring the Waasland, slow version
Sunday was the big day! First things first, let me put you out of your misery: I completed the marathon in 5h 53 min and 29 seconds. Phew! That’s a long way!
Here are some impressions and musings:
- Here you can find the course: link. But you can’t see on the map how much mud there was or how deep it was. There was a looooot of mud. Even before we reached the 5k point, I was wading deep through a fine seclection of original Waasland’s thick clotted mud.
- I came in dead last, and ran in that position the whole time for the marathon and ultra (both started at 9am) except for mile 14-19, when I kept changing positions with the last ultra runner. Eventually she gave up due to an injury.
- I had company almost all the way! As the last runner I had the sweeper bike with me, and he worked very hard not to fall off his bike while maintaining my snail pace. Not easy in all that mud!
- I was a wee bit faster than my anticipated 6 hours, which I really didn’t expect after the mud fest. Also nice to know is that according to Fetcheveryone/GPS these were my fastest 10 miles, half marathon and 20 miles distance of the year. Great to know I managed to pull out my best performance on race day!
- My WAVA score (percentage of the world best time for your age category) is better than in 2008, even though I ran 17 minutes slower! (41.19% instead of 39.86%)
- There are moments in your career as a long distance runner when you wonder what on earth you’re putting yourself through. The middle of a marathon is undoubtedly one of them.
- The first 30 seconds after the finish I think ‘Never again.’ And then after 31 seconds I start thinking ‘But what if next time…’ and I’m off, thinking of 1001 different things I could do better next time. No, I have no idea if/when there will be another marathon for me. First task is to get faster, because this is really too long to do again. But I’m not saying never…
- It’s incredible: if I’m crazy enough to run 42km, there are people crazy enough to give money to see it. Or rather: to support Kom op tegen Kanker. Together you’ve raised no less than €1298. Wow!!! You’re all amazing humans – thank you from the bottom of my heart for taking part in this adventure!! That’s about €1048 more than I thought I’d collect when I first timidly appeared in your inbox! Thank you thank you thank you!!










