Scroll down for English version

Ja, daar zijn we dan: de eerste week van de ‘taper’ (afbouw) achter de rug. Op die manier krijgt je lichaam voldoende rust na weken van steeds verder opbouwen in training, met steeds meer kilometers per week en sneller tempo als alles goed gaat. Tijd om dat patroon om te gooien!

Trouwens, van opbouwen gesproken: heb je al een gift gedaan om mijn actie te steunen? (Paypal en cash ook welkom!) Dank aan iedereen die me al op weg naar de € 700 hielp!!

Wie op mijn logboek gaat kijken merkt dat dit geen perfect trainingsblok geweest is: extra rust om rond een nakende blessure te werken en weken waarin andere activiteiten mijn schema door elkaar gooiden, maken voor een erm… toch wel aparte aanpak. Maar ik ben wel aan die rust en afbouw toe, want die hiel/enkel speelt me toch nog wat parten, en dat is o.a. het gevolg van de lange of intense kilometers.

Woensdag: lekker goeie sessie met 6x800meter snel, en 1’30” rust ertussen. Oef! Dat liep goed, en ik was zelfs goed op weg met een 7e interval toen ik merkte dat mijn horloge niet mijn ‘minuten per mijl’ weergaf maar gewoon tien minuten aftelde voor de afkoeling 🤣

Vrijdag zat alles snor voor een halve marathon op mijn gemakske, dacht ik (yay, dagje vrij!). Maar onmiddellijk voelde ik mijn hiel een beetje protesteren, en in tegenstelling tot eerdere sessies verdween het niet. Na 6km was er nog geen beterschap (integendeel) en besloot ik dat het wijzer was om terug naar huis te stappen. Ik heb er die avond zelfs wat ibuprofen tegenaan gegooid, helemaal niet mijn gewoonte maar misschien wel eens nodig om de cyclus van constante irritatie te verbreken.

Zondag dacht ik dan gewoon een eindje te fietsen, maar iets fluisterde me in dat ik toch maar moest kijken of ik niet wat kon joggen?… ‘Ok, we proberen het. Als het niet lukt, keer ik me gewoon om en spring ik toch op de fiets.’ En kijk, na wat opwarmen en rustig op lage hartslag lopen had ik toch net geen 10km bij elkaar geharkt. Ik voel dat plekje nu wel, maar minder dan vrijdag.

Waar sta ik nu met de training? Mijn conditie is ok 💪🏻, dat zie ik aan mijn hartslag/snelheid; goede verbetering in dit trainingsblok. De hiel/enkel baart me enige zorgen, maar ik moet sowieso geen gekke dingen meer doen tot ik aan de startlijn sta. Sessies zijn nu vooral onderhoud, en mentaal bevestigen dat ik nog kan lopen. Want eens je begint af te bouwen, heb je geen constante bevestiging meer van je voortgang. Je begint dan te twijfelen of je conditie nog wel op punt staat, je teveel gerust hebt of net niet genoeg. Je moet er maar op vertrouwen dat de 15 ofzo weken ervoor nu wel degelijk hun ding gedaan hebben, en dat het stapje terug je helpt om goed voorbereid aan de start te verschijnen. Duimen maar… 👍🏻

2 weeks to go – ayayay! Will this end well?

Right, there we are: the first week of the taper period is done and dusted. This is to make sure my body gets enough rest after weeks of building up training, with ever more miles per week and a faster pace if all goes well. Time to reverse!

By the way, speaking of building up: have you already donated to support my fundraiser? (Paypal and cash also welcome!) Thanks to everyone who has already helped me on my way to € 700!!

Anyone who looks at my logbook will notice that this training block was far from perfect: extra rest to work around an injury that threatened to break through, and some weeks when other activities threw my schedule into disarray, make for an erm… rather unconventional approach. But I am ready for that rest and lower mileage, because that heel/ankle is still warranting caution, and that is partly the result of the long or intense mileage.

Wednesday: nice fast session with 6x800m fast, and 1’30” rest in between. Phew! It went well, I was unknowingly halfway through adding a seventh interval when I realised that my watch did not show my ‘minutes per mile’ but simply counted down ten minutes for the cool down 😂

On Friday everything looked good for a half marathon at leisurely pace, I thought (yay, day off!). The heel disagreed immediately, and unlike previous sessions the discomfort did not disappear. After 4 miles there was still no improvement (on the contrary) and I decided to walk back home and run another day. I even took some ibuprofen. Not my fave choice, but I wanted to shake off the irritation once and for all.

On Sunday I thought I would go for a bike ride, but I couldn’t get rid of the nagging thought that maybe I could jog a bit and just play by ear?… ‘Okay, I’ll try. If it doesn’t work, I’ll turn just turn around and jump on the bike.’ After a warm-up walk and jogging quietly at a low heart rate I found I managed to clock in at 6 miles. The heel is a bit tender, but less than on Friday.

So where are we at with the training? Endurance is ok 💪🏻, as my heart rate/speed show; good improvement in this training block. The heel/ankle is a genuine (but relatively small) worry, but I’m done pushing it with more intense or long runs, until I’m at the starting line. Runs are now mainly for maintenance, and reassurance that I can still run. Here’s the thing: once you start tapering, you no longer have regular feedback on your progress. You then begin to wonder whether your endurance is still there, whether you’ve rested too much, or not enough. You just have to trust that the 15 or so weeks before have now done their thing, and that cutting back a bit helps you to appear perfectly primed at the start. Fingers crossed…🤞🏻