Monthly Archives: October 2024

3 weken – laatste lange afstand

Giften nog steeds welkom!! Heb je al gedoneerd? Waarom niet? Ik wacht hier wel tot je terug bent, doe het gauw nu!

Een korte update over de voorbije week. Ik wil naar mijn bed 😅 Dit is de week waarin ik echt voelde dat het mentaal lang begint te duren. Zijn we er bijna, Grote Smurf?

De intervaltraining deze week was op woensdag. Korte opwarming en dan 2min snel, afgewisseld met 2 min traag, in totaal 5 keer herhalen. Dat voelde een beetje raar aan, maar ik snap achteraf wel waarom: Lichte kost vergeleken met andere sessies vroeger uit dit trainingsblok, maar er stond nog een en ander op het programma de afgelopen week. Enfin, je hoort me niet klagen.

De tempo training op vrijdag had een korte 13km moeten zijn maar het is er 10 geworden (allez, bijna) wegens tijdsnood, maar wel tempo.

Het neusje van de zalm was dan voor zondag — eigenlijk, zeg maar de hele zalm en zijn familie erbij: weer eens 32km. Dit was de laatste kans voor dit soort afstand: drie weken voor de wedstrijd is zowat de limiet voor je training om nog impact te hebben op je prestatie. Dichterbij, en er is ook een goede kans dat je niet volledig herstelt van wat zo’n training vraagt. Nu of nooit dus. Het ging niet zo goed als twee weken geleden, maar ik heb het wel gedaan. Ongelooflijk wat je jezelf allemaal probeert wijs te maken als je al voor halverwege er de brui wil aan geven. Mijn hartslag zat al snel wat te hoog voor mijn goesting, maar verder was er niets fysiek mis. Dus gewoon verder boteren en km per km (of liever: mijl per mijl) aftellen. Het is in elk geval een goede oefening voor tijdens de marathon zelf, als het begint tegen te steken en je je afvraagt wat je daar in hemelsnaam loopt te doen. En nee, ik weet niet waarom het zo was. Af en toe zit er zo’n sessie tussen en je moet er gewoon door. Op naar de volgende week! En doe die gift nu!

Cute puppy paws at a treadmill, then looks up with begging eyes as if to ask 'can I be done now?'
Was dat ver genoeg? Nee??

3 weeks – the last long run!

Still accepting donations!! Have you donated yet? Why not? Go on then, I’ll wait for you here!

A short update about last week’s training. I wanna go to bed!😅 This past week was really the one where I started to notice the feeling creeping in that it’s all taking a jolly long time to get there. It’s all a mental game, but we’re nearly there!

Interval training on Wednesday. After a short warm up, 2 min fast followed by 2 mins slower, repeated 5 times total. Weird to have such a light session, but in hindsight I realised why: there was a big run coming later in the week. So I’m not complaining!

Tempo training on Friday should have been 8 miles, it was 6 and a bit (just shy of 10k) due to lack of time. At least the speed and effort were in the right ball park.

The pièce de resistance (heck, a whole furniture shop worth of irresistible pieces) was Sunday’s long run – a 20 miler. Last chance for such a distance before the race: three weeks out is when the window begins to close on the benefits from a training session; closer than that and you risk not recovering fully in time from the physical demands on your body. Now or never, so off I went. It didn’t feel as good as two weeks ago, but I did do all 20 miles. You can come up with amazing stories to tell yourself about why you should or shouldn’t continue when you’re already fed up before you’re halfway. I didn’t really like how my heart rate went up early on, but nothing else was physically wrong so I just plodded on and counted down mile by mile. It’s a very good exercise for the marathon itself, when you start to wonder what you’re doing there or why. And no, I have no idea why it felt like this but every now and then you just get a run that doesn’t work and you just have to get through it. On to the next week! And remember to donate!

Cute puppy paws at a treadmill, then looks up with begging eyes as if to ask 'can I be done now?'
Was that enough? Can I be done now?

4 weken – het komt dichterbij!

4 weken te gaan en dan is het zover! Maar er is nog voldoende tijd om een centje bij te dragen voor Kom op tegen kanker. We hebben de kaap van de € 500 gerond op de officiële pagina, en ik ben enorm dankbaar voor alle bijdragen!!

Hoe zat het met de training de afgelopen week? Na de langste trainingsloop van 32km was het een beetje afwachten hoe de enkel/hiel zou reageren. Ik zoek het fijne evenwicht tussen rust en gerichte training, want dit zijn de laatste weken die nog helpen om mijn uithouding en kracht op punt te stellen.

Dinsdag stond een klassieke interval training op het programma: een korte opwarming, dan 400m snel, 400m traag, en herhaal dat nog negen keer. Het was heerlijk om weer eens sneller te lopen na een weekje met rustiger/minder km. Toch knaagde er iets rond de 8e interval, dus de laatste 2 liet ik zo. Het belangrijkste trainingseffect had ik toen al binnen, denk ik.

Donderdagochtend was een belangrijke herinnering dat je kit in orde moet zijn! ‘s Ochtends lopen vraagt nu om extra licht (‘zie en wees gezien’) en na 5km hield mijn lamp ermee op –batterij plat. Het was nog veel te donker om zonder verlichting op de baan te zijn, dus dat was dat. Toch een 3,5km daarvan aan goed tempo gelopen, dus niet helemaal om zeep.

Zondag was het een kortere afstand, tussen twee monsterzondagen in. Met 21km en een sjiek had ik tenminste de halve marathon weer eens in de beentjes, en meteen ook mijn snelste tijd op die afstand sinds 2015 (ik heb nadien 21km ook niet meer gelopen tot juni dit jaar). Ik ben er met de jaren wel trager op geworden, maar met gerichte training en blessurevrij blijven brei ik daar misschien nog wel eens een vervolg op… Prioriteit nu is gewoon de marathon uitlopen op 17 november.

Minus de rollator geeft dit een goed beeld van hoe snel ik loop.

4 weeks – it’s getting closer!

Four weeks until the start! There is still plenty of time for you to do your bit and donate to Kom op tegen kanker (use my official page in Dutch, or find English instructions for alternative ways to donate on my website). We’ve gone past €500, and I am tremendously grateful to all who contributed!!

How was my training the past week? After the longest training run of 20miles, I had to wait and see how the ankle/heel would respond. I’m looking at a fine balance between resting it and focused training, because these are the final few weeks when training can still make a difference for endurance and strength.

Tuesday I had a classic interval training: after a short warmup, 400m fast, 400m slower, and repeat that 9 more tiems. Oh how lovely to run fast again after a week of holding back miles and speed. Still, a small niggle began to rear its head around the 8th interval, so I didn’t continue with the final two repeats. The most important effect from the training was already in the bank, I reckon.

Thursday morning was an important reminder to keep your kit ready and operational! Morning runs are in the dark now and I use a chest light (‘see and be seen’), but after 5k the battery ran out, so that was that. Waaaay too dark to run safely without light. Still, I got about 2miles of that at reasonable clip, not a total write off.

Sunday was a shorter distance between two monster Sundays. With 13.1miles I got another half marathon in the legs, and also my fastest distance since 2015. (I haven’t run that far until I started on this training block, so interpret the stats as you want.) I have got slower through the years, but with focused training and staying injury free, perhaps there may be a little tail to this story yet… Right now the priority is to finish the marathon on 17 Nov.

Accurate representation of me running (minus the walker)

5 weken: alles klaar? Lopen maar!

English version below

Dank voor alle giften afgelopen week!! We zitten al aan € 430 op de pagina en nog eens € 40+ via Paypal!! Als je je afvraagt waar ik het in ‘s hemelsnaam over heb en/of ik moet je even porren om op te komen tegen kanker, kijk dan even op deze pagina voor alle details and geef een centje!

Vorige week liet ik jullie met een visademke afwachten wat het nu zou worden met die vervelende enkel/hiel die wat extra aandacht en rust vroeg, net wanneer ik het hoogste aantal kilometers moet lopen in mijn marathontraining. Zou ik moeten afzakken naar een halve marathon (boehoe 😿)? Zou die enkel op mysterieuze wijze zich toch beginnen gedragen zodat ik mijn gebruikelijke snellere trainingen tijdens de week volgens schema kan afronden? En wat met die 32km die ingepland stond voor mijn lange duurloop op zondag? 🤔

Wel, hier is de update dus je kan een zucht van verluchting slaken!

Maandag waren het basisoefeningetjes kracht en stretch, en dan 5km stappen. Dat ging goed maar we waren nog niet aan lopen toe.

Dinsdagavond kon ik even wegglippen voor een goeie 4km. Niet teveel gezeur van die enkel, maar ik was niet zeker hoeveel verder ik kon gaan.

Mijn schema voor de rest van de week ontnam me de keuze, met slechts ruimte voor een kleine 4km stappen-lopen op de terugweg van de fietsenmaker (de fiets is weer ok, hoor), alvorens ik dus aan de grote 32km tocht kon denken voor zondag. Ik had nog wel mijn drie dagen fiets-trein pendel, maar dat voelt niet aan als training (lopers zijn een beetje raar op dat gebied…).

En… Ik heb het gedaan! Alle 32 km. Het was niet snel en de tweede helft was volgens systeem ‘blik op oneindig, verstand op nul’, maar het is achter de rug en mijn enkel zeurde niet. Ik voel dat mijn hiel/voet niet 100% blij is met die afstand, maar het werd/wordt ook niet slechter. Dit was dus een goeie boost voor mijn zelfvertrouwen: de kilometers in de beentjes en de laatste 10 tover ik wel tevoorschijn op de dag zelf (zoals dat bij 99% van de trainingsplannen voorzien is). Ik heb nog eens de kans om een lange afstand (meer dan 25km) te lopen, da’s over twee weken.

Voor de andere trainingssessies ga ik nu af op gevoel: misschien geen snelheidswerk, maar gewoon rustige kilometertjes, die dragen ook bij tot het geheel.

Zo ziet het er helemaal niet uit als je me 32km ziet joggen…

5 weeks: all systems go!

Thanks for all your donations over the past week!! We’ve already got €430 on the page and another €40+ via paypal ✌️ If you’re wondering what I’m on about and/or need a little poke to join the fight against cancer, please check this explanation for more details and chip in!

Last week I left you with a bit of a cliffhanger, with a rebellious ankle/heel that needed some TLC and rest right when I should be churning out the highest mileage in my marathon preparation. Would I have to downgrade to a half marathon (sniff 😿)? Would the ankle mysteriously heal itself and allow me to stick to my schedule with my interval and tempo runs? And what about the 20miler that was on the programme for the long run, what did the ankle think of that? 🤔

Wait no more – here’s the update!

On Monday I kept to my basic strength and stretch exercises, and added in a 5k walk. That indicated I was not yet ready to run.

Tuesday evening was for a 2.6M test run. Not too many complaints from the ankle, but not sure how much further or faster I could go later in the week.

My schedule the rest of the week took care of my choices, and I only could fit in a 2.4M walk-run mix on the way back from the bike mechanic (bike is fixed, btw) before attempting the big 20 miler on Sunday. I had my three days of bike-train commute but that doesn’t feel like exercise (it’s still 8-9M three times per week but runners are weird like that).

And… I did it. All 20 miles. It wasn’t fast and the second half was a slog, but it got done and my ankle didn’t rebel. I can feel my foot/heel is not entirely happy but it’s also not getting worse. This was also a big confidence booster: I did get the recommended longest run in and on race day I will squeeze out the remaining 6.2M (as 99% of training plans tell you to do). I have another shot at a long run (16M and upward) 2 weeks from now.

I will play it by ear for my other training sessions the coming week(s): maybe speed work isn’t on the cards, but gentle miles will also be useful.

Definitely not the image that comes to mind when you see me running 20 miles…

6 weken nog: voorzichtig!

Heb je al gedoneerd?

Na de 29km van vorige week vraag je je misschien af hoe het met me ging? Het goede nieuws is dat ik redelijk snel herstel van mijn sessies. Het slechte nieuws is dat een oud blessuurtje eindelijk besloten heeft om weer eens langs te komen, tijdens mijn lange zondagloop.

Dit zijn de weken waarin het totaal aantal kilometer per week nog steeds een impact heeft, en met slechts 3 sessies per week tot hiertoe zit ik aan de lage kant. Een extra loopje ertussen smokkelen in de week is niet makkelijk als je zo traag bent als ik, want het vraagt tijd. Hier is hoe ik het deze week toch probeerde:

Maandagavond: een kort eindje “herstel” joggen, 6km en een beetje. Fijn dat het makkelijk was om zonder veel wandelpauzes toch mijn hartslag laag te houden. Niets deed pijn of herinnerde me echt aan de 29km van de dag ervoor.

Woensdagavond: intervals, 8km. Interessant dat mijn schemaatje me dit keer intervals van 1-2km liet doen, vorige week waren het er nog van 1-2mijl. Niet zo snel op elk snel stukje als ik al geweest ben de afgelopen maanden, maar genoeg om me gerust te stellen dat zondag goed verteerd was.

Vrijdagavond: 10km, wedstijd tempo, als geïmproviseerde tempo sessie. Ik wou nu eigenlijk wel eens weten hoe snel ik ben op de 10km, dus deed ik er 10 alsof het een race was. Ik stond verbaasd over mijn tijd voor elke mijl, en wist dat ik een goede tijd ging neerzetten. Maar het was helemaal te gek dat dit mijn 3e snelste tijd is die ik ooit op Fetcheveryone optekende. Ik heb geen 10km zo snel gelopen sinds 2009, en dat was in een echte wedstrijd.

Zondagochtend: Ik wist niet goed hoe ver ver genoeg was, maar meerdere marathon training schema’s toonden me dat dit nog niet de week is voor de 32km (20 mijl). Ik koos dan maar de halve marathon en startte met een hartslag die netjes in de juiste zone bleef, met best een goed tempo. Een beetje stijfheid rond de rechterhiel en enkel verdween al snel, en alles liep op wieltjes. Tot ergens rond de 8km, toen de enkel weer van zich liet horen. Ik stopte met lopen net voor de 11km, want het werd niet beter. Dit was niet iets dat ik kon van me afschudden, of mee blijven lopen, tenminste niet zonder grotere schade. Gelukkig was ik niet ver van huis en kon ik terug wandelen.

Dit was een belangrijke herinnering dat ik het volle programma van stretches, foam roller, en de basis krachttraining moet hervatten; dat zat de voorbije weken op een laag pitje. Blijkbaar ben ik niet meer zo jong als ik dacht en dus wanneer de training intensiever wordt, moet ik goed opletten dat er meer gebeurt dan alleen lopen en een snelle stretch hier en daar. Ik ben meteen weer aan de slag met de meer diverse training en het voelt goed om spieren ook eens anders te bewegen! Die 32km volgende zondag komt hopelijk wel in orde, zolang ik alles goed verzorg.

Witte eend loopt mee in een loopwedstrijd op de baan
Dat is nu eens een loopeend!

6 weeks to go: caution!

Did you donate yet?

After last week’s long 18 miler, you’re probably wondering what I got up to next.
The good news is that I am recovering from my runs reasonably well! The bad news is that some ancient niggle has finally decided to break through once more as of Sunday’s long run.

These are the weeks when total mileage per week still matters, and with only 3 runs per week so far I’ve been on the lower end. Sneaking in an extra run is possible, but I can assure you this would be easier if I ran faster on average. Here’s how I try to do this anyway:

Monday night: a little recovery run, 4M and change. Nice to see that it was easy to run almost continuously and still keep my heart rate low. Nothing was hurting or complaining about the miles from Sunday’s long run.

Wednesday night: intervals, 5.1M total. Interesting to see the schedule make me do 1-2K intervals after last week’s 1-2M intervals. I was not as fast on every fast bit as I have been already in this training block, but I was close enough to be happy about my recovery from Sunday.

Friday night: 10K race pace — improvised tempo+ session. I was still curious about my actual 10K time now, and so I just ran 10K the way I would run a race. I was amazed by my 1M splits and knew I was heading for a good time but surprised it turns out to be my 3rd fastest 10K I have ever recorded on Fetcheveryone. I haven’t run a 10K distance this fast since 2008, and that was in a proper race

Sunday moring: I wasn’t sure what distance to pick, but looking through various schedules I noticed this was not yet the week for the 20 miler. I chose a half marathon, and set off keeping the heart rate nicely in the zone, yet my pace was decent. The little stiffness around the right heel and ankle disappeared within the first mile, and we’re off! Until… somewhere around mile 5 when the ankle starts complaining. I canned my run at 6.7miles when it still hadn’t got any better. This was not something I could run off, or run through for another 6+miles, at least not without doing some serious damage. Fortunately I was close to home and walked back.

This was a big reminder to resume the full programme of stretches, foam rolling, and basic strength exercises, that had fallen to lower levels in the past few weeks. Apparently I am no spring chicken anymore and as training intensifies, I need to be very careful to do more than just running and a quick stretch. I’m back on the diversified training wagon – and it felt good to move muscles in different ways! I’m hopeful to run that 20miler next Sunday if I baby that spot.

White duck running along in a road race
A real runner duck